İnsan doğayla ne kadar uyumlu olursa o kadar mutlu olur diye bir söz duymuştum… Ve ne kadar doğru olduğunu yaşamda ilerledikçe daha iyi farkedebiliyorum…
Doğanın mucizeleri sonsuz…
Bir araştırma için yapılan deneyde; şehirde ve ormanda yaşayanlar arasında, bilim adamları günlerini ormanda geçirenlerin daha düşük kan basıncı ve kortizol yoğunluğuna sahip olduklarını ve diğer bir deyişle; kalabalık şehir hayatı insanlarda strese sebep olurken, doğa bu stresi azaltmaya yardımcı oluyormuş…
Başka bir araştırma sonucuna göre de, dört duvarın dışında ve teknolojiden uzak geçirilen zamanlar bizi çok daha yaratıcı ve sezgisel kişilere dönüştürüyormuş…
Betondan yapılmış binaların içinde hapsolmuş hayatlarımızı yaşarken aslında bir ormanda yürüyüş bile bize doğamızı hatırlamaya yetiyor… Keşke öyle bir dünya olsa ki; hepimizin su kenarında ya da ormanın içinde evlerimiz olsa, doğal malzemelerden yapılan evlerimiz… Yaşam bizi öyle hale getiriyor ki yüksek katlı binalarda aile kurmaya çalışıyoruz toprak seviyesinden uzaklaşarak, doğalımızdan uzaklaşarak… İşte o yüzden bazı insanlar büyük metropol kentlerinden ufak köylere, sahil kasabalarına yerleşiyorlar… Az katlı, bağı, bahçesi olan evlere yerleşiyor insanlar… Toprakla, doğayla içiçe…
Doğanın tam bir tasarım vahası olması ise evrenin bir mucizesi aslında… Dünyadaki tasarımların çoğu doğadan esinlenen, doğayı kendine ilham almış kişilerle oluşuyor… Doğanın mucizesi sadece tasarımlarda değil yediğimiz içtiğimiz şeylerde de…
İnsan huzuru ve dinginliği kendi özünde bulur ve ‘doğa gibi’ özünden uzaklaşmadığı sürece tamdır…
Hepimizin farkındalığının giderek artmasını temenni ediyorum, doğalımıza dönme konusunda…